Ik verblijf momenteel in Görukle (Turkije) voor een stageproject in het universitair ziekenhuis van Bursa. Het is echt schitterend om nog eens een andere cultuur en een andere manier van leven te leren kennen. De taal is wel zeer moeilijk aan te leren, maar ik ga beetje bij beetje vooruit.
Er is wel iets wat ik verschrikkelijk vervelend vind hier in Turkijë. Al dat afval! Het ligt overal, langs de straatkant, in de parken, in de rivieren,... brrrr. En de bevolking besteedt ook écht geen aandacht aan hoeveel plastiek en andere zaken ze maar eenmalig gebruiken. Dan is er in België toch al een béétje meer aandacht hiervoor.
Het zijn vooral verpakkingen en plastieken zakjes die weggesmeten worden. Daarom heb ik een nieuw project gepland: ik ga proberen om de Turken van Bursa te leren om minder plastiek zakken te gebruiken in de winkel!!! Ik neem ook altijd onze rugzak mee als we inkopen gaan doen in de Turkse supermarkt, en als we dan toch een zakje krijgen (meestal omdat de kassier ons niet verstond) hergebruiken we die zoveel als mogelijk. Ook het fruit en de groenten hoeven toch niet in allemaal verschillende zakjes? Uiteindelijk is het allemaal een kwestie van gewoonte.
Dus misschien kunnen we zo het goede voorbeeld geven, en gaan de andere mensen volgen?!
Plastik torbası değil!!
START! :)
Hoe reis je ecologischer (deel 2)
Hoewel ik zeg mijn best doe om duurzamer te leven en mijn ecologische voetafdruk te verkleinen, moet ik helaas bekennen: ik ben een grote liefhebber van reizen. Ik hou ervan om nieuwe landen en culturen te verkennen, en ga dan ook op reis vanaf ik een vakantie vrij heb. Aangezien deze gewoonte indruist tegen al mijn pogingen om minder vervuilend te leven, probeer ik onderweg toch al het mogelijke te doen om mijn stempel op de aarde zo veel mogelijk te verkleinen. Daarom deze reeks over duurzamer reizen.
In dit deel hebben we het over de verschillende transportmiddelen.
DIY: Wasmiddel maken
Sinds september ben ik ingetrokken in een klein appartementje in hartje Gent. :)
Nu ik over alles in het huishouden zelf beslis, heb ik al enkele toffe en duurzame ideeën die ik altijd al wou verwezenlijken kunnen uitvoeren. Ik doe nu de was op een veel ecologischere manier dan voorheen. Namelijk: met zelfgemaakt wasmiddel!
![]() |
| Via Tiny Houses |
Ik deed al langer de was met de zogenaamde 'wasnoten', maar eigenlijk worden deze toch wel van heel ver (Nepal-Indië) geïmporteerd en zijn ze daardoor toch niet zo erg ecologisch. Daarbij vond ik dat mijn witte was er toch wel wat grauwer begon uit te zien. Daarom ben ik online beginnen zoeken naar een alternatief:
De zoektocht leverde tal van manieren om je wasmiddel zelf te maken, sommigen waren erg ingewikkeld om te maken of moest je erg lang laten trekken, voor andere had je planten nodig die niet in België groeien. Uiteindelijk heb ik een recept gevonden op basis van zeep en soda. Dit is natuurlijk nog altijd niet volledig natuurlijk, want het zijn beide bewerkte producten, maar voor een stadsmuis als ik is het moeilijk om zelf planten te kweken of dergelijke. Daarbij komt dat een product met twee ingrediënten sowieso beter is als een product met een lange lijst onbekende stoffen zoals het wasmiddel dat je in de supermarkt vindt.
Het recept is erg eenvoudig, en je hebt een goed resultaat (persoonlijk getest). Daarbij bespaar je ook wel wat eurotjes uit je portemonnee. Een aanrader dus!
Wat heb je nodig?
- 80 gram zeep
- 40 gram sodakristallen
- 5 liter water
- hervulbare flessen met wijde openingen
- eventueel etherische olie voor een geurtje
Je kan Sunlight zeep gebruiken, deze bevat echter dierlijke vetten.
Marseille-zeep is wel een plantaardige zeep, maar bevat palmolie - de olie die een rol heeft in de ontbossingen van het regenwoud. (Ja, het is ingewikkeld).
Dit laatste geldt helaas voor bijna alle plantaardige zepen. Een van de enige zepen die geen palmolie noch dierlijke olie bevat is Aleppozeep (op basis van olijfolie).
Zelf heb ik de eerste keer gewone sunlight zeep uit de supermarkt gebruikt, en de tweede keer aleppozeep. Beide hadden even goede resultaten, de aleppozeep is wel iets duurder.
Marseille-zeep is wel een plantaardige zeep, maar bevat palmolie - de olie die een rol heeft in de ontbossingen van het regenwoud. (Ja, het is ingewikkeld).
Dit laatste geldt helaas voor bijna alle plantaardige zepen. Een van de enige zepen die geen palmolie noch dierlijke olie bevat is Aleppozeep (op basis van olijfolie).
Zelf heb ik de eerste keer gewone sunlight zeep uit de supermarkt gebruikt, en de tweede keer aleppozeep. Beide hadden even goede resultaten, de aleppozeep is wel iets duurder.
![]() |
| Een klein raspje is genoeg ;) |
Zo maak je het!
1. Rasp de zeep2. Verwarm het water en laat er de geraspte zeepvlokken in oplossen. Roer tot alles opgelost is.
3. Voeg de soda toe terwijl alles nog even doorkookt.
4. Laat even afkoelen en giet alles in de fles.
![]() |
| Mmm en heel het appartement ruikt lekker!! |
5. Laat verder afkoelen en draai de dop erop
Ziezo!
Tip: als wasverzachter kan je azijn gebruiken in plaats van die even onmilieuvriendelijke wasverzachters. De azijngeur vervliegt en je kleren ruiken gewoon proper. Daarbij vind ik persoonlijk dat wasverzachters uit de winkel echt niet aangenaam ruiken, aangezien je weet dat de geur slechts een chemische verbinding is en niet het bewijs dat je kleren proper zijn.
Kassakassa?
Dit zelfgemaakt wasmiddel kost ongeveer 3 euro voor 5 liter.Ter vergelijking: 2,5 liter traditioneel wasmiddelkost bij Colruyt ongeveer 10 euro.
Zo zie je maar dat ecologisch leven ook geldbesparend is!
Waarom wassen wij niet meer met gewone zeep zoals vroeger?
Ik heb dit al eens besproken in mijn blog rond zelfgemaakte shampoo, maar ik vond dat de uitleg hier ook wel nog eens mocht bijstaan. :) Rond het midden van vorige eeuw werd de gewone zeep stilletjesaan verdrongen door andere detergenten, omdat zeep niet goed werkt in het basisch ('hard') water van verstedelijkte gebieden. De zeep 'sloeg neer', wat wil zeggen dat er zeepresten achterbleven op het wasgoed. Wasmiddel en andere detergenten bevatten tegenwoordig daarom 'oppervlakte-actieve' stoffen, die het harde water breken en meteen hun waskracht in de strijd kunnen gooien.
Om toch te kunnen wassen met ouderwetse zeep voeg je dus aan je zelfgemaakte wasmiddel nog wat soda toe. (behalve indien je in je huis een waterverzachter-installatie hebt geïnstalleerd - lucky you!)
Om toch te kunnen wassen met ouderwetse zeep voeg je dus aan je zelfgemaakte wasmiddel nog wat soda toe. (behalve indien je in je huis een waterverzachter-installatie hebt geïnstalleerd - lucky you!)
WAS-weetjes
- Echte wol moet je niet vaak wassen. Gewoon een dag of een nacht in de buitenlucht laten hangen en je trui kan er weer tegen.
- De meeste was kan je perfect wassen op 40 of zelfs 30 graden. Als je echt een kookwas wil doen, is 60 graden voldoende.
- Voor wie azijnofobie heeft: enkele druppeltjes etherische olie in het spoelbakje (bv citrus of lavendel) doet wonderen
- Rook krijg je uit je kleren door ze een nachtje in de koude buitenlucht te laten hangen
- Na enig opzoekwerk heb ik geprobeerd de energiezuinigheid van handwas ten opzichte van een wasmachine uit te rekenen. De conclusie is dat als je water elektrisch verwarmd wordt, je zuiniger wast met de wasmachine. Als je water echter met gas verwarmd wordt, was je zuiniger af met een handwas. Een zonneboiler is logischerwijs de meest ecologische optie.
Hoe word je een ecologische kuismens
Kuisen. Een bezigheid die niet voor iedereen weggelegd is. De enen kunnen hun huis niet verlaten zonder dat alles spic en span is. Anderen kuisen zo weinig mogelijk en voornamelijk vlak voor er bezoek komt (guilty!). Hoe het ook zij, het kuisgedrag kan altijd wat ecologischer worden.
Tegenwoordig kan je voor elk type vuiltje wel tien verschillende producten vinden in de supermarkt, met mooie slogans om ons zo snel mogelijk te doen vergeten dat we al een gelijkaardig product in onze kast hadden staan.
Aangezien ik net verhuisd ben naar een appartementje, had ik bij mijn eerste kuisbevlieging nog niet veel producten in huis. Gelukkig was het zondag, want dat heeft me doen nadenken over creatievere oplossingen dan een fietsrit naar de supermarkt. Doordat ik vroeger al af en toe geëxperimenteerd had met ecologische kuisproducten, had ik eigenlijk alles wat ik nodig had in huis.
Steun onze landbouwers
Door de Russische boycot van onder meer Europees groente en fuit, verwacht men dat de boeren in Europa het lastiger zullen hebben hun producten aan de man te brengen. In België is daarom de ludieke #ShareAPear gestart op sociale media. Men wil op die manier het probleem onder de aandacht brengen en oproepen om Belgische peren te kopen.
De perenverkoop in België is sindsdien verdubbeld. Belgen reageren namelijk massal op de oproep om meer eigen fruit te eten. De 'Peerfies' - selfies terwijl je een peer eet - zijn erg populair op Facebook en Twitter.
Maar eigenlijk is het altijd een goed idee om boeren uit je regio te steunen. Zowel voor ecologische als economische motieven. Doe een beroep op een voedselteam of doe je boodschappen bij een hoevewinkel. En als je in de supermarkt bent, kies je voor fruit en groente van het seizoen.
Want wij zijn toffe peren! :)
Want wij zijn toffe peren! :)
Wat je leert van in het buitenland wonen
Nu ik voor de eerste keer voor een tijdje in het buitenland gewoond heb, kijk ik terug en besef ik dat dit idee een zeer goede stap was.
Want wanneer je zo verhuist, wanneer je je leven zò ongelofelijk hard op zijn kop draait, leer je ontzettend veel bij. Je wordt geconfronteerd met nieuwe uitdagingen, je leert delen van jezelf kennen waarvan je nooit wist dat ze bestonden, je leert anders denken en verruimt je horizon. Je voelt ook heimwee... en je beseft wat een geluk je hebt met je familie en vrienden thuis.
Vanaf het moment dat je beslist om je naar het buitenland te verplaatsen, verandert je leven in een mengeling van gebeurtenissen. Je moet leren improviseren en omgaan met het onverwachte. Al je zintuigen staan op scherp, en het woord 'routine' wordt voor even uit je woordenboek geschrapt. Nieuwe plaatsen, nieuwe gewoontes, nieuwe mensen. In het begin geeft het je angst, maar daarna... wordt het verslavend! :)
Wonen in het buitenland doet je beseffen dat 'normaal' enkel betekent wat sociaal of cultureel aanvaard is. Wanneer je een duik neemt in een andere cultuur en een andere samenleving, valt je begrip van normaliteit snel uit elkaar. Je leert dat er andere manieren zijn om iets te doen, en na een tijdje neem je zelfs een gewoonte over waarvan je nooit dacht dat je die zou goedkeuren. Je leert jezelf ook beter kennen, want je ontdekt de waarden waar je echt in gelooft, en de waarden die slechts een cultureel erfgoed zijn van de samenleving waarin je bent opgegroeid.
Je leert ook nog een belangrijke eigenschap: om hulp vragen. In een nieuwe omgeving zijn er altijd momenten van nood, maar je leert al snel dat het vragen om hulp niet alleen onvermijdelijk, maar ook een gezonde gewoonte is.
In het buitenland vertoeven betekent meestal ook een nieuwe taal leren. Niet altijd gemakkelijk, maar het geeft zo ongelofelijk veel voldoening als je eindelijk met de lokale mensen mee kunt babbelen en ze voor jou geen extra moeite moeten doen. Voor je het weet heb je de basis van de nieuwe taal onder de knie, en daarbij komt ook een heel nieuwe manier van nadenken. Soms gebruik je per ongeluk een woord uit een andere taal. Andere keren kan je alleen maar denken aan dat perfecte woord om iets te beschrijven - maar helaas niet in de juiste taal. Het verruimt je geest.
Nadat je deze lange reis gemaakt hebt, voel je je heropgeladen, en je vliegt er weer volledig in. Maar plots: een lied, een geur of een lekkere maaltijd. De kleinste kleinigheid kan je overweldigen met heimwee. Je mist dingen waarvan je nooit dacht dat je zou missen, en je zou alles doen om terug naar die plek zo ver weg te gaan. Of om dat gevoel met iemand die je begrijpt te kunnen delen. Hoewel je diep vanbinnen weet dat je geen plek mist, maar meer een vreemde combinatie van de juiste plaats, het juiste moment, en de juiste mensen. Je wilt opnieuw op avontuur! :)
Abonneren op:
Posts (Atom)










