Een inspiratie voor de ontwikkelingssamenwerking - Jeanne Devos

Zoals jullie kunnen lezen in enkele blogjes hiervoor, ben ik graag bezig met het onderwerp Azië en ontwikkelingssamenwerking. Zelf ben ik ondertussen ook al tweemaal naar Nepal getrokken om daar een handje bij te steken.

Maar aan de andere kant ben ik ook bezig met de zin - en onzin - van ontwikkelingssamenwerking. Want het is soms moeilijk te begrijpen hoe mensen in een andere cultuur hun problemen zien. Anderzijds doen grote NGO's soms meer slecht als goed, of komen de fondsen op de verkeerde plaatsen terecht. Ook kan ontwikkelingssamenwerking een land te afhankelijk maken, waardoor de mensen zelf niet meer weten hoe hun problemen op te lossen.

Dit allemaal is een grote discussie, waar tot nu toe niemand het perfecte antwoord op weet. En iets doen is volgens mij nog altijd beter als niets doen omdat je niet weet of het zou lukken. Daarom ben ik uiteindelijk ook naar Nepal vertrokken.

Maar wat ik wel weet, is dat ik enkele mensen, enkele initiatieven, toch een zekere verbetering hebben gebracht. En daarom wou ik hier graag een stukje wijden aan zuster Jeanne Devos, een opmerkelijke vrouw die in een complex land als India een ongelofelijke verandering heeft kunnen teweegbrengen.

via kuleuven

Een trein naar Warschau!!!

Voor een sociaal rechtvaardig en ecologisch verantwoord klimaatakkoord

De klimaatsonderhandelingen vinden dit jaar plaats van 11 tot 22 november in Warschau, Polen. Doordat dit op Europese bodem is, organiseert de beweging Klimaat en Sociale Rechtvaardigheid een treinrit om klimaat- en sociale bewegingen en andere geïnteresseerden te verenigen en naar de klimaatonderhandelingen van de VN in Warschau te brengen. Daar gaan ze manifesteren voor een sociaal rechtvaardig klimaatakkoord. Een trein naar Warschau, dat klinkt wel super!

Enkele redenen om voor de FIETS te kiezen

Na even stilgelegen te hebben gedurende de vakantie, zou ik er graag terug eens invliegen!
We beginnen met een blogje over een van mijn lievelingsonderwerpen: de FIETS! :)
Jullie moeten weten dat ik dit echt het ultieme vervoersmiddel vind. Voor korte afstanden natuurlijk, hoor je de mensen zeggen, maar ik vind dat je er toch veel verder mee kunt dan de mensen gewoonlijk denken! EN je kunt er daarbij ook veel meer mee vervoeren dan je op het eerste gezicht zou zeggen... Maar dat is misschien een kwestie voor een volgend blogpostje ;)

via Velotarier

Weeshuizen in Kathmandu - Nepal

Hallootjes!!

Ik had dit nog niet verteld, maar ik woon momenteel voor een maandje in het prachtige Nepal!!
Ik werk hier mee in een ziekenhuis, het International Friendship Children Hospital in Kathmandu. Op facebook hou ik een reisblogje bij, maar ik wou hier toch ook even mijn mening geven over een belangrijk onderwerp: weeshuizen! 

De stoepa van Swayambunath, Nepal! 

Mijn goede nepalese vriend Janak heeft me deze week namelijk meegenomen naar een connectie van hem, die zopas een weeshuis opgestart heeft. Het was een interessante namiddag!
Eerst en vooral leek dit weeshuis me zeer goed. Er zijn mooie kamers voorzien voor de kinderen, en de sfeer is er zeer aangenaam. 

Daarnaast heb ik aan Janak gevraagd of de weeskinderen van dit home oorspronkelijk ook werkelijk in nood verkeerden. Hij kon dit bevestigen, want hij is hen samen met zijn vriend gaan opzoeken in een dorpje in de bergen rond Kathmandu. Hij had er een video van.
Dit is belangrijk om te weten, want in tegenstelling tot dit weeshuis, zijn er vele andere weeshuizen in Kathmandu die een dekmantel zijn voor mensensmokkelaars. Weeskinderen komen namelijk niet zomaar aan een weeshuis aanbellen. 
Daarom worden kinderen die wel ouders hebben door deze smokkelaars uit de bergen naar Kathmandu gebracht. Hun ouders krijgen de belofte dat het kind in de stad een goede scholing zal krijgen. Maar dit kost geld en dus moeten ze vaak een stuk land verkopen en de opbrengst aan de mensenhandelaar meegeven...
De kinderen die op deze manier onrechtmatig naar Kathmandu worden gebracht, gaan helaas niet naar school. Ze krijgen een onderkomen en wat voedsel, maar moeten gaan bedelen in naam van hun ontvoerder. Sommigen worden doorverkocht aan adoptie-instellingen of aan de Indiase seksindustrie. Anderen komen terecht in 'valse' weeshuizen zoals  ik hierboven benoemde. Met een mooie website en wat emotionele foto's is het voor de bazen van zulke weeshuizen meestal niet moeilijk om een westerse sponsor te vinden. Maar het geld dat ze ontvangen is dan grotendeels bestemd voor hun eigen verrijking in plaats van voor de kinderen. En dit kan je wel zien als je een bezoek brengt aan zo een weeshuis.

De kinderen van het Langtang Children Home, een prachtig weeshuis

Ook moet je opletten bij de adoptie van een kindje uit Nepal. Dit is natuurlijk heel erg mooi en nobel om te doen, maar je moet kunnen controleren of dit kind echt geen ouders meer heeft. En dat is niet echt gemakkelijk. Het zou maar stom zijn moest een kind uit zijn land en cultuur meegenomen worden met de gedachte dat het een weeskind is, terwijl de ouders van het kind blijven hopen op zijn terugkomst na zijn scholing. Daarom heeft België ook besloten om de adoptieprocedures met Nepal even stil te leggen, tot het probleem met de mensensmokkelaars is opgelost.
Maar, het moet natuurliijk gezegd dat er ook vele goede voorbeelden te vinden zijn in Kathmandu! Naast het Langtang Children Home van Janak en Pushpa en het HSJC Home waarvoor ik hierboven heb gesproken, is er bijvoorbeeld ShangriLa Home. Dit weeshuis wordt gerund door een Belg, Wim, en het is werkelijk het beste project dat ik hier in Kathmandu ben tegengekomen!

Vorig jaar is de vzw BABU (de organisatie waar ik nu aan meewerk, een prachtige organisatie!) in het ShangriLa weeshuis begonnen met een vaccinatieproject. Dit jaar moesten de kinderen echter hun volgende dosis krijgen. Dus mochten we hen alweer een bezoekje brengen! :)
In Shangrila Home wonen meer als 100 weeskinderen, die heel goed opgevolgd worden door Wim en zijn team. Dit team bestaat trouwens grotendeels uit weeskinderen die vroeger in Shangrila Home woonden en na hun studies teruggekeerd zijn om er te werken. Alles loopt er heel vlot. Tijdens de vaccinatiesessie komen alle kinderen toe op volgorde van de namenlijst, zodat we goed kunnen aankruisen wie zijn spuitje al heeft gekregen.
Als iedereen zijn vaccin gehad heeft is het etenstijd, en wij mogen mee. Aangezien het zaterdag is zijn de kookdidi's niet aanwezig, en koken de kinderen zelf!
ShangriLa Home werkt ook samen met andere NGO’s die straatkinderen en “children at risk” helpen. Deze kinderen zijn vaak al wat ouder, dus men wil ze zo vlug mogelijk een vak leren. Het huis organiseert computerlessen, naaiklassen, pottebakkersprojecten,... Zo hebben de weeskinderen een extra opleiding erbij (naast hun studie op school) en kunnen straatkinderen een job vinden met hun nieuwe vaardigheden.
Echt een heel goed huis dus, en dat kan je zien aan de wachtlijsten voor vrijwilligers van het ShangriLa Home. Als je daar wil gaan meedraaien moet je ongeveer 2 jaar wachten!

vaccinatieproject in het ShangriLa Home

Ziezo, dit waren mijn ervaringen met de weeshuizen in Kathmandu. Het is echt ongelofelijk hoeveel ngo's en andere projecten je hier kan vinden. Op elke hoek van de straat zie je wel een bord hangen. En overal kunnen ze wel wat hulp gebruiken. Daarom nog een boodschap voor eventuele geïnteresseerden: ga nooit vrijwilligerswerk gaan doen via een Europese organisatie zoals Projects Abroad, WEP,...! Dit is ten eerste enorm duur, en ten tweede gaat het geld dat je betaalt niet naar Nepal en de mensen die het nodig hebben, maar gewoon naar de organisatie zelf (Europeanen dus). Probeer altijd contacten te leggen via personen die al in die streek geweest zijn of er mensen kennen. Zelf heb ik ook heel lang moeten zoeken tot ik vorig jaar uiteindelijk contact heb gelegd met het weeshuis Langtang Children Home.

En natuurlijk, pluis altijd heel goed uit hoe de organisatie in elkaar zit. Je wil niet meewerken in een organisatie waar het geld enkel naar de hooggeplaatsen gaat. Dit is jammergenoeg veelvoorkomend in Nepal, een land dat heel veel geld krijgt uit het buitenland. Geld dat helaas niet op de juiste plaatsen terechtkomt. Er wordt gezegd dat 70 procent van de ontwikkelingshulp voor Nepal rechtstreeks terug naar het buitenland gaat. Vele Nepalezen vragen zich daarbij af wat er gebeurt met de overige 30 procent... aiaiai. Het is vaak echt jammer om te zien hoe dit land niet vooruit gaat, want de bevolking wil dit echt wel! Men heeft in dit land zovele bronnen om geld te verdienen, denk maar aan de enorme waterkracht waarover Nepal beschikt. Maar helaas worden deze bronnen ingepalmd door grootmachten als India, China en grote ngo's. Ik hoop dat men de corruptie in Nepal ooit tot een stilstand kan brengen, en dat het geld van Nepal echt naar de Nepalese bevolking gaat.
Om te besluiten, indien iemand graag een bezoek zou brengen aan dit prachtige land, laat me zeker iets weten, dan bezorg ik je enkele adresjes!

Ecoplan

Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier een blogje heb geschreven. Ik had lange tijd geen toegang tot het internet, en kon daarom niets posten. Maar dat wil niet zeggen dat ik stilgezeten heb rond mijn plannen voor een duurzame levensstijl! ;)
Daarom wil ik jullie eerst laten kennismaken met iets dat mij daarbij geholpen heeft: het ecoplan!

Het ecoplan

"Duurzaam winkelen, uit eten of naar de biokapper? Op zoek naar autodeelstandplaatsen of afhaalpunten van biopakketten? Je vindt het allemaal terug op het ecoplan."

Het ecoplan is een kaart die duurzame verkopers en diensten weergeeft.  Het is een handige manier om duurzaam winkelen en uitgaan in de eigen buurt te promoten. In Gent vind je ook een papieren versie, gedrukt op gerecycleerd papier, maar het is natuurlijk nog ecologischer om het plan op internet te bekijken.
Dat kan je doen op www.ecoplan.be. Het ecoplan Gent is een initiatief van Netwerk Bewust Verbruiken, Oxfam Wereldwinkel Gent, JNM, EVA, Noord-Zuidsamenwerking Stad Gent en Handelsreizigers in Ideeën. Supergoed gedaan!

Ik vind het echt een heel handige kaart en heb hierdoor al vele leuke dingen in mijn buurt ontdekt. Zoals Rented Wheels, een handige plaats om alle soorten fietsen te kopen/huren: bakfietsen, promofietsen, zelfs riksja's! En het belangrijkste voor mij, hier kan je ook je fiets goedkoop laten herstellen. Ook  Parnassus was een ontdekking. Dit is een centrum voor sociale en culturele ontmoeting, een project van vzw Ateljee. Ze hebben ook een restaurant waar je heel voor weinig geld heel lekkere en gezonde voeding kan bestellen.
Wel vind ik het jammer dat de authentieke Gentse winkels zoals Tierenteyn er niet op staan. Zij kunnen ook wel een duwtje in de rug gebruiken en gebruiken ook natuurlijke en ambachtelijke ingrediënten.
Verder niets dan lof, en ik hoop dat er hierdoor vele mensen interesse krijgen voor dit soort initiatieven!

Weetje van de dag: In 2006 werd het allereerste ecoplan uitgegeven. De editie van 2013 telt ondertussen al bijna dubbel zoveel duurzame adressen! Go Gent!

Do it yourself - cosmetica

Hier ben ik weer!
Een grote sorry dat het zo lang geduurd heeft. Ik had een probleempje met mijn blog (eigen schuld hoor, had aan de instellingen zitten prutsen)
Maar dat foutje bleek nog niet zo rap op te lossen zijn... :)

In mijn vorige blogpost had ik al een tipje van de sluier opgelicht. Ik wil het met jullie graag hebben over zelfgemaakte cosmetica!
Sinds ik begonnen ben met mijn zelfgemaakte shampoo, kriebelt het wel om andere dingen ook zelf te maken. Want het is niet alleen duurzamer; ik heb het gevoel dat  het ook echt wel beter is!

Maar, hoe begin je daar aan?
Ik surfte wat rond, en botste op de interessante blog van Zoë.
Dit is echt een heel interessante en toffe blog! Naast postjes over natuurlijke cosmetica en hun ingrediënten, staan er op deze site ook heel wat DIY's. (Voor degenen die deze afkorting ook niet onmiddellijk herkennen, DIY betekent "Do it yourself".)
Het leuke aan de blog is dat Zoë uitlegt wat de ingrediënten precies doen of waarom ze juist die ingrediënten gebruikt. Zo ben ik uiteindelijk zelf een beetje beginnen experimenteren, en staan er in mijn badkamerkastje nu slechts 2 producten uit de winkel meer! :)


In deze blog ga ik jullie wat vertellen over mijn eerste project, aangezien ik dit nu al een maand aan het gebruiken ben: een gezichtsreiniger!
Er bestaan vele manier om je gezicht op te frissen voor je in je bed kruipt, en hierbij zijn er ook heel wat natuurlijke manieren. Na wat opzoekwerk besloot ik te gaan voor de 'Oil cleansing method'
Deze methode is, zoals de naam zegt, een manier om je huid te reinigen met een olie!
Olie? Ja inderdaad!

via CrunchyBetty

Hoe werkt het?

Je weet hoe je huid - zowel droge als vette huid - olie produceert? En, daarbij komt nog de chemie-wet 'like dissolves like'. (lekker nerdie haha) Dus, eigenlijk is het helemaal niet onlogisch om je huid met olie te reinigen?! Wat je doet bij deze methode is de vuile olie van je gezicht wegvegen en vervangen door schone voedende olie...
Ook zijn er bij de oil cleansing method geen agressieve chemicaliën betrokken; er zit niets in dat je huid kan irriteren of zijn gezonde laagje helemaal wegvegen. En dat is goed, want als je de talg van je gezicht gaat wassen met agressieve producten krijg je enkel verstopte poriën, mee-eters, en al dat soort dingen die je juist niet wil hebben.
(Eigenlijk is dit een beetje dezelfde conclusie als met de shampoo hé?)

Welke oliën moet je gebruiken?

Ongeacht van je huidtype, is er 1 olie die je zeker zal willen gebruiken:
Castor Olie.
Deze olie heeft een reinigende eigenschap, en is van nature uit antibacterieel.
Castor olie kan ook uitdrogend zijn, dus afhankelijk van je huidtype zal je meer of minder van deze olie in je mengsel gebruiken.
Castor olie kan je dan aanvullen met andere goede voedende oliën zoals jojoba-olie, amandelolie, druivenpitolie, avocado-olie, zonnebloempitolie,...

Hoe doe je het?

Wanneer je voor het eerst begint met deze methode, denk je best in verhoudingen van drie.
* vette huid: 70 % castor olie en 30% voedende olie
* gecombineerde of normale huid: 50 % castor en 50% voedende olie
* droge huid: 30 % castor en 70% voedende olie
Deze procenten zijn natuurlijk slechts een richtlijn. Maar je kan van hieruit vertrekken :)
Zelf heb ik gekozen voor de helft castor olie (uit de natuurwinkel) en de helft druivenpitolie (gewoon uit de supermarkt)

En ik wil niet overdrijven, maar ik ben SUPERENTHOUSIAST over deze methode. Het is goedkoop, gemakkelijk en ik merk echt het verschil!
Voor ik naar bed ga, giet ik gewoon wat van mijn mengseltje in mijn handpalm, en spreid het over mijn gezicht. Ik wrijf het wat in, en nadien was ik mijn gezicht af met een doekje met warm water.

Enkele positieve en negatieve bedenkingen

+
* Met 1 product heb je je gehele gezichtsverzorging. Het is niet nodig om je gezicht vooraf te reinigen, en achteraf heb je ook geen creme ofzo meer nodig. Het oliemengsel doet alles.
* Je hebt niet veel nodig. Op de foto hierboven kan je het flesje zien dat ik al een maand elke avond gebruik. :)
* Voor degenen die make-up dragen, ook dat wordt meegenomen door de olie.

-
* Het enige wat minder is aan deze methode, is dat ik nu wat meer was te doen heb, omdat mijn handdoekjes (vol met olie) sneller vuil worden...


Ziezo, dit eerste project is alvast geslaagd! Nu nog overschakelen op zelfgemaakte deodorant, eventueel zelfgemaakte tandpasta en ik kan  alweer iets afstrepen van mijn lijstje.