Oh oh dit had ik niet zien aankomen! Een mailtje in mijn mailbox van Firma Fluitekruid!
EN maar goed ook, want met alle drukke zaken hier op Erasmus, was ik mijn blogje wat uit het oog verloren... Maar, we gaan de draad terug oppikken, en we beginnen met iets speciaals: de Liebster Award. Hiervoor had Firma Fluitekruid mij namelijk gemaild, zij heeft me genomineerd voor deze award! Liebster award, de naam klinkt alleszins heel mooi! Maar eigenlijk is het gewoon een manier om via via meer interessante blogs te leren kennen. Zeker voor zo een klein bloggertje als mij klinkt dat toch wel interessant!
Een inspiratie voor de ontwikkelingssamenwerking - Jeanne Devos
Zoals jullie kunnen lezen in enkele blogjes hiervoor, ben ik graag bezig met het onderwerp Azië en ontwikkelingssamenwerking. Zelf ben ik ondertussen ook al tweemaal naar Nepal getrokken om daar een handje bij te steken.
Maar aan de andere kant ben ik ook bezig met de zin - en onzin - van ontwikkelingssamenwerking. Want het is soms moeilijk te begrijpen hoe mensen in een andere cultuur hun problemen zien. Anderzijds doen grote NGO's soms meer slecht als goed, of komen de fondsen op de verkeerde plaatsen terecht. Ook kan ontwikkelingssamenwerking een land te afhankelijk maken, waardoor de mensen zelf niet meer weten hoe hun problemen op te lossen.
Dit allemaal is een grote discussie, waar tot nu toe niemand het perfecte antwoord op weet. En iets doen is volgens mij nog altijd beter als niets doen omdat je niet weet of het zou lukken. Daarom ben ik uiteindelijk ook naar Nepal vertrokken.
Maar wat ik wel weet, is dat ik enkele mensen, enkele initiatieven, toch een zekere verbetering hebben gebracht. En daarom wou ik hier graag een stukje wijden aan zuster Jeanne Devos, een opmerkelijke vrouw die in een complex land als India een ongelofelijke verandering heeft kunnen teweegbrengen.
 |
| via kuleuven |
Een trein naar Warschau!!!
Voor een sociaal rechtvaardig en ecologisch verantwoord klimaatakkoord
De klimaatsonderhandelingen vinden dit jaar plaats van 11 tot 22 november in Warschau, Polen. Doordat dit op Europese bodem is, organiseert de beweging Klimaat en Sociale Rechtvaardigheid een treinrit om klimaat- en sociale bewegingen en andere geïnteresseerden te verenigen en naar de klimaatonderhandelingen van de VN in Warschau te brengen. Daar gaan ze manifesteren voor een sociaal rechtvaardig klimaatakkoord. Een trein naar Warschau, dat klinkt wel super!
De klimaatsonderhandelingen vinden dit jaar plaats van 11 tot 22 november in Warschau, Polen. Doordat dit op Europese bodem is, organiseert de beweging Klimaat en Sociale Rechtvaardigheid een treinrit om klimaat- en sociale bewegingen en andere geïnteresseerden te verenigen en naar de klimaatonderhandelingen van de VN in Warschau te brengen. Daar gaan ze manifesteren voor een sociaal rechtvaardig klimaatakkoord. Een trein naar Warschau, dat klinkt wel super!
Enkele redenen om voor de FIETS te kiezen
Na even stilgelegen te hebben gedurende de vakantie, zou ik er graag terug eens invliegen!
We beginnen met een blogje over een van mijn lievelingsonderwerpen: de FIETS! :)
Jullie moeten weten dat ik dit echt het ultieme vervoersmiddel vind. Voor korte afstanden natuurlijk, hoor je de mensen zeggen, maar ik vind dat je er toch veel verder mee kunt dan de mensen gewoonlijk denken! EN je kunt er daarbij ook veel meer mee vervoeren dan je op het eerste gezicht zou zeggen... Maar dat is misschien een kwestie voor een volgend blogpostje ;)
 |
| via Velotarier |
Weeshuizen in Kathmandu - Nepal
Hallootjes!!
Ik had dit nog niet verteld, maar ik woon momenteel voor een maandje in het prachtige Nepal!!
Ik werk hier mee in een ziekenhuis, het International Friendship Children Hospital in Kathmandu. Op facebook hou ik een reisblogje bij, maar ik wou hier toch ook even mijn mening geven over een belangrijk onderwerp: weeshuizen!
Mijn goede nepalese vriend Janak heeft me deze week namelijk meegenomen naar een connectie van hem, die zopas een weeshuis opgestart heeft. Het was een interessante namiddag!
Eerst en vooral leek dit weeshuis me zeer goed. Er zijn mooie kamers voorzien voor de kinderen, en de sfeer is er zeer aangenaam.
Ook moet je opletten bij de adoptie van een kindje uit Nepal. Dit is natuurlijk heel erg mooi en nobel om te doen, maar je moet kunnen controleren of dit kind echt geen ouders meer heeft. En dat is niet echt gemakkelijk. Het zou maar stom zijn moest een kind uit zijn land en cultuur meegenomen worden met de gedachte dat het een weeskind is, terwijl de ouders van het kind blijven hopen op zijn terugkomst na zijn scholing. Daarom heeft België ook besloten om de adoptieprocedures met Nepal even stil te leggen, tot het probleem met de mensensmokkelaars is opgelost.
Maar, het moet natuurliijk gezegd dat er ook vele goede voorbeelden te vinden zijn in Kathmandu! Naast het Langtang Children Home van Janak en Pushpa en het HSJC Home waarvoor ik hierboven heb gesproken, is er bijvoorbeeld ShangriLa Home. Dit weeshuis wordt gerund door een Belg, Wim, en het is werkelijk het beste project dat ik hier in Kathmandu ben tegengekomen!
Vorig jaar is de vzw BABU (de organisatie waar ik nu aan meewerk, een prachtige organisatie!) in het ShangriLa weeshuis begonnen met een vaccinatieproject. Dit jaar moesten de kinderen echter hun volgende dosis krijgen. Dus mochten we hen alweer een bezoekje brengen! :)
In Shangrila Home wonen meer als 100 weeskinderen, die heel goed opgevolgd worden door Wim en zijn team. Dit team bestaat trouwens grotendeels uit weeskinderen die vroeger in Shangrila Home woonden en na hun studies teruggekeerd zijn om er te werken. Alles loopt er heel vlot. Tijdens de vaccinatiesessie komen alle kinderen toe op volgorde van de namenlijst, zodat we goed kunnen aankruisen wie zijn spuitje al heeft gekregen.
Als iedereen zijn vaccin gehad heeft is het etenstijd, en wij mogen mee. Aangezien het zaterdag is zijn de kookdidi's niet aanwezig, en koken de kinderen zelf!
ShangriLa Home werkt ook samen met andere NGO’s die straatkinderen en “children at risk” helpen. Deze kinderen zijn vaak al wat ouder, dus men wil ze zo vlug mogelijk een vak leren. Het huis organiseert computerlessen, naaiklassen, pottebakkersprojecten,... Zo hebben de weeskinderen een extra opleiding erbij (naast hun studie op school) en kunnen straatkinderen een job vinden met hun nieuwe vaardigheden.
Echt een heel goed huis dus, en dat kan je zien aan de wachtlijsten voor vrijwilligers van het ShangriLa Home. Als je daar wil gaan meedraaien moet je ongeveer 2 jaar wachten!
Ik had dit nog niet verteld, maar ik woon momenteel voor een maandje in het prachtige Nepal!!
Ik werk hier mee in een ziekenhuis, het International Friendship Children Hospital in Kathmandu. Op facebook hou ik een reisblogje bij, maar ik wou hier toch ook even mijn mening geven over een belangrijk onderwerp: weeshuizen!
 |
| De stoepa van Swayambunath, Nepal! |
Mijn goede nepalese vriend Janak heeft me deze week namelijk meegenomen naar een connectie van hem, die zopas een weeshuis opgestart heeft. Het was een interessante namiddag!
Eerst en vooral leek dit weeshuis me zeer goed. Er zijn mooie kamers voorzien voor de kinderen, en de sfeer is er zeer aangenaam.
Daarnaast heb ik aan Janak gevraagd of de weeskinderen van dit home
oorspronkelijk ook werkelijk in nood verkeerden. Hij kon dit bevestigen, want
hij is hen samen met zijn vriend gaan opzoeken in een dorpje in de bergen rond
Kathmandu. Hij had er een video van.
Dit is belangrijk om te weten, want in tegenstelling tot dit weeshuis, zijn er vele andere weeshuizen in Kathmandu die een dekmantel zijn voor mensensmokkelaars. Weeskinderen komen namelijk niet zomaar aan een weeshuis aanbellen.
Daarom worden kinderen die wel ouders hebben door deze smokkelaars uit de bergen naar Kathmandu gebracht. Hun ouders krijgen de belofte dat het kind in de stad een goede scholing zal krijgen. Maar dit kost geld en dus moeten ze vaak een stuk land verkopen en de opbrengst aan de mensenhandelaar meegeven...
De kinderen die op deze manier onrechtmatig naar Kathmandu worden gebracht, gaan helaas niet naar school. Ze krijgen een onderkomen en wat voedsel, maar moeten gaan bedelen in naam van hun ontvoerder. Sommigen worden doorverkocht aan adoptie-instellingen of aan de Indiase seksindustrie. Anderen komen terecht in 'valse' weeshuizen zoals ik hierboven benoemde. Met een mooie website en wat emotionele foto's is het voor de bazen van zulke weeshuizen meestal niet moeilijk om een westerse sponsor te vinden. Maar het geld dat ze ontvangen is dan grotendeels bestemd voor hun eigen verrijking in plaats van voor de kinderen. En dit kan je wel zien als je een bezoek brengt aan zo een weeshuis.
Dit is belangrijk om te weten, want in tegenstelling tot dit weeshuis, zijn er vele andere weeshuizen in Kathmandu die een dekmantel zijn voor mensensmokkelaars. Weeskinderen komen namelijk niet zomaar aan een weeshuis aanbellen.
Daarom worden kinderen die wel ouders hebben door deze smokkelaars uit de bergen naar Kathmandu gebracht. Hun ouders krijgen de belofte dat het kind in de stad een goede scholing zal krijgen. Maar dit kost geld en dus moeten ze vaak een stuk land verkopen en de opbrengst aan de mensenhandelaar meegeven...
De kinderen die op deze manier onrechtmatig naar Kathmandu worden gebracht, gaan helaas niet naar school. Ze krijgen een onderkomen en wat voedsel, maar moeten gaan bedelen in naam van hun ontvoerder. Sommigen worden doorverkocht aan adoptie-instellingen of aan de Indiase seksindustrie. Anderen komen terecht in 'valse' weeshuizen zoals ik hierboven benoemde. Met een mooie website en wat emotionele foto's is het voor de bazen van zulke weeshuizen meestal niet moeilijk om een westerse sponsor te vinden. Maar het geld dat ze ontvangen is dan grotendeels bestemd voor hun eigen verrijking in plaats van voor de kinderen. En dit kan je wel zien als je een bezoek brengt aan zo een weeshuis.
 |
| De kinderen van het Langtang Children Home, een prachtig weeshuis |
Ook moet je opletten bij de adoptie van een kindje uit Nepal. Dit is natuurlijk heel erg mooi en nobel om te doen, maar je moet kunnen controleren of dit kind echt geen ouders meer heeft. En dat is niet echt gemakkelijk. Het zou maar stom zijn moest een kind uit zijn land en cultuur meegenomen worden met de gedachte dat het een weeskind is, terwijl de ouders van het kind blijven hopen op zijn terugkomst na zijn scholing. Daarom heeft België ook besloten om de adoptieprocedures met Nepal even stil te leggen, tot het probleem met de mensensmokkelaars is opgelost.
Maar, het moet natuurliijk gezegd dat er ook vele goede voorbeelden te vinden zijn in Kathmandu! Naast het Langtang Children Home van Janak en Pushpa en het HSJC Home waarvoor ik hierboven heb gesproken, is er bijvoorbeeld ShangriLa Home. Dit weeshuis wordt gerund door een Belg, Wim, en het is werkelijk het beste project dat ik hier in Kathmandu ben tegengekomen!
Vorig jaar is de vzw BABU (de organisatie waar ik nu aan meewerk, een prachtige organisatie!) in het ShangriLa weeshuis begonnen met een vaccinatieproject. Dit jaar moesten de kinderen echter hun volgende dosis krijgen. Dus mochten we hen alweer een bezoekje brengen! :)
In Shangrila Home wonen meer als 100 weeskinderen, die heel goed opgevolgd worden door Wim en zijn team. Dit team bestaat trouwens grotendeels uit weeskinderen die vroeger in Shangrila Home woonden en na hun studies teruggekeerd zijn om er te werken. Alles loopt er heel vlot. Tijdens de vaccinatiesessie komen alle kinderen toe op volgorde van de namenlijst, zodat we goed kunnen aankruisen wie zijn spuitje al heeft gekregen.
Als iedereen zijn vaccin gehad heeft is het etenstijd, en wij mogen mee. Aangezien het zaterdag is zijn de kookdidi's niet aanwezig, en koken de kinderen zelf!
ShangriLa Home werkt ook samen met andere NGO’s die straatkinderen en “children at risk” helpen. Deze kinderen zijn vaak al wat ouder, dus men wil ze zo vlug mogelijk een vak leren. Het huis organiseert computerlessen, naaiklassen, pottebakkersprojecten,... Zo hebben de weeskinderen een extra opleiding erbij (naast hun studie op school) en kunnen straatkinderen een job vinden met hun nieuwe vaardigheden.
Echt een heel goed huis dus, en dat kan je zien aan de wachtlijsten voor vrijwilligers van het ShangriLa Home. Als je daar wil gaan meedraaien moet je ongeveer 2 jaar wachten!
 |
| vaccinatieproject in het ShangriLa Home |
Ziezo, dit waren mijn ervaringen met de
weeshuizen in Kathmandu. Het is echt ongelofelijk hoeveel ngo's en andere
projecten je hier kan vinden. Op elke hoek van de straat zie je wel een bord
hangen. En overal kunnen ze wel wat hulp gebruiken. Daarom nog een boodschap
voor eventuele geïnteresseerden: ga nooit vrijwilligerswerk gaan doen via een
Europese organisatie zoals Projects Abroad, WEP,...! Dit is ten eerste enorm
duur, en ten tweede gaat het geld dat je betaalt niet naar Nepal en de mensen
die het nodig hebben, maar gewoon naar de organisatie zelf (Europeanen dus).
Probeer altijd contacten te leggen via personen die al in die streek geweest
zijn of er mensen kennen. Zelf heb ik ook heel lang moeten zoeken tot ik vorig
jaar uiteindelijk contact heb gelegd met het weeshuis Langtang Children Home.
En natuurlijk, pluis altijd heel goed uit hoe de organisatie in elkaar zit. Je
wil niet meewerken in een organisatie waar het geld enkel naar de
hooggeplaatsen gaat. Dit is jammergenoeg veelvoorkomend in Nepal, een land dat
heel veel geld krijgt uit het buitenland. Geld dat helaas niet op de juiste
plaatsen terechtkomt. Er wordt gezegd dat 70 procent van de ontwikkelingshulp
voor Nepal rechtstreeks terug naar het buitenland gaat. Vele Nepalezen vragen
zich daarbij af wat er gebeurt met de overige 30 procent... aiaiai. Het is vaak
echt jammer om te zien hoe dit land niet vooruit gaat, want de bevolking wil
dit echt wel! Men heeft in dit land zovele bronnen om geld te verdienen, denk
maar aan de enorme waterkracht waarover Nepal beschikt. Maar helaas worden deze
bronnen ingepalmd door grootmachten als India, China en grote ngo's. Ik hoop
dat men de corruptie in Nepal ooit tot een stilstand kan brengen, en dat het
geld van Nepal echt naar de Nepalese bevolking gaat.
Om te besluiten, indien iemand graag een bezoek zou brengen aan dit prachtige land, laat me zeker iets weten, dan bezorg ik je enkele adresjes!
Om te besluiten, indien iemand graag een bezoek zou brengen aan dit prachtige land, laat me zeker iets weten, dan bezorg ik je enkele adresjes!
Ecoplan
Het is alweer een tijdje geleden dat ik hier een blogje heb geschreven. Ik had lange tijd geen toegang tot het internet, en kon daarom niets posten. Maar dat wil niet zeggen dat ik stilgezeten heb rond mijn plannen voor een duurzame levensstijl! ;)
Daarom wil ik jullie eerst laten kennismaken met iets dat mij daarbij geholpen heeft: het ecoplan!
Het ecoplan is een kaart die duurzame verkopers en diensten weergeeft. Het is een handige manier om duurzaam winkelen en uitgaan in de eigen buurt te promoten. In Gent vind je ook een papieren versie, gedrukt op gerecycleerd papier, maar het is natuurlijk nog ecologischer om het plan op internet te bekijken.
Dat kan je doen op www.ecoplan.be. Het ecoplan Gent is een initiatief van Netwerk Bewust Verbruiken, Oxfam Wereldwinkel Gent, JNM, EVA, Noord-Zuidsamenwerking Stad Gent en Handelsreizigers in Ideeën. Supergoed gedaan!
Ik vind het echt een heel handige kaart en heb hierdoor al vele leuke dingen in mijn buurt ontdekt. Zoals Rented Wheels, een handige plaats om alle soorten fietsen te kopen/huren: bakfietsen, promofietsen, zelfs riksja's! En het belangrijkste voor mij, hier kan je ook je fiets goedkoop laten herstellen. Ook Parnassus was een ontdekking. Dit is een centrum voor sociale en culturele ontmoeting, een project van vzw Ateljee. Ze hebben ook een restaurant waar je heel voor weinig geld heel lekkere en gezonde voeding kan bestellen.
Wel vind ik het jammer dat de authentieke Gentse winkels zoals Tierenteyn er niet op staan. Zij kunnen ook wel een duwtje in de rug gebruiken en gebruiken ook natuurlijke en ambachtelijke ingrediënten.
Verder niets dan lof, en ik hoop dat er hierdoor vele mensen interesse krijgen voor dit soort initiatieven!
Weetje van de dag: In 2006 werd het allereerste ecoplan uitgegeven. De editie van 2013 telt ondertussen al bijna dubbel zoveel duurzame adressen! Go Gent!
Daarom wil ik jullie eerst laten kennismaken met iets dat mij daarbij geholpen heeft: het ecoplan!
Het ecoplan
"Duurzaam winkelen, uit eten of naar de biokapper? Op zoek naar autodeelstandplaatsen of afhaalpunten van biopakketten? Je vindt het allemaal terug op het ecoplan."Het ecoplan is een kaart die duurzame verkopers en diensten weergeeft. Het is een handige manier om duurzaam winkelen en uitgaan in de eigen buurt te promoten. In Gent vind je ook een papieren versie, gedrukt op gerecycleerd papier, maar het is natuurlijk nog ecologischer om het plan op internet te bekijken.
Dat kan je doen op www.ecoplan.be. Het ecoplan Gent is een initiatief van Netwerk Bewust Verbruiken, Oxfam Wereldwinkel Gent, JNM, EVA, Noord-Zuidsamenwerking Stad Gent en Handelsreizigers in Ideeën. Supergoed gedaan!
Ik vind het echt een heel handige kaart en heb hierdoor al vele leuke dingen in mijn buurt ontdekt. Zoals Rented Wheels, een handige plaats om alle soorten fietsen te kopen/huren: bakfietsen, promofietsen, zelfs riksja's! En het belangrijkste voor mij, hier kan je ook je fiets goedkoop laten herstellen. Ook Parnassus was een ontdekking. Dit is een centrum voor sociale en culturele ontmoeting, een project van vzw Ateljee. Ze hebben ook een restaurant waar je heel voor weinig geld heel lekkere en gezonde voeding kan bestellen.
Wel vind ik het jammer dat de authentieke Gentse winkels zoals Tierenteyn er niet op staan. Zij kunnen ook wel een duwtje in de rug gebruiken en gebruiken ook natuurlijke en ambachtelijke ingrediënten.
Verder niets dan lof, en ik hoop dat er hierdoor vele mensen interesse krijgen voor dit soort initiatieven!
Weetje van de dag: In 2006 werd het allereerste ecoplan uitgegeven. De editie van 2013 telt ondertussen al bijna dubbel zoveel duurzame adressen! Go Gent!
Abonneren op:
Posts (Atom)