Fair Fashion

Zelf ben ik toch wel vaak bezig met duurzaamheid, ecologie en gezondheid. Maar onlangs heb ik een groot hiaat van mijn kennis rond dit thema ontdekt. Namelijk: eerlijke en ecologische kleding.

Ons koopgedrag heeft een erg nefaste invloed op het milieu en de wereld. En daarbij ook nog eens op onze gezondheid; want er wordt erg veel met chemische producten gewerkt in de kledingsindustrie! 

Bron: moralfairground.com.au

Weinigen kennen het verhaal achter hun kleding.
Van waar komt jouw kledingsstuk? Door welke landen is het allemaal gepasseerd?
Welke grondstoffen werden hiervoor gebruikt en welke invloed had dit op het milieu?
Wie maakt jouw kleren eigenlijk? En werden deze mensen hier beter van? 
Welke chemische stoffen blijven nog achter in jouw kleren en kan dit invloed hebben op je gezondheid?

Allemaal erg interessante vragen waar eigenlijk bitter weinig transparante informatie rond circuleert. Op voedingsproducten worden de additieven vermeld, maar op een kledingsstuk moet dit niet. Vele mensen weten dat een stuk vlees een grote watervoetafdruk heeft, maar een stuk katoen heeft dit ook!

In het kort

De menselijke dimensie
Miljoenen mensen werken in de kledingsindustrie, vaak voor westerse merken.
We herinneren ons allemaal de verschrikkelijk collaps van het Rana Plaza gebouw in Bangladesh... Dit was een fabriek waar duizenden mensen werkten in de productie van kleding. Zij werkten vele uren aan een minimumloon en in gevaarlijke omstandigheden. Wanneer er brand uitbrak in de fabriek zijn bijgevolg ook vele mensen omgekomen. Daarenboven hebben de slechte arbeidsomstandigheden in zulke fabrieken een grote invloed op de ontwikkeling van mensen, omwille van hun lage lonen, en op lange termijn ook op hun hun gezondheid.

"Fast Fashion isn't cheap. Someone somewhere is paying" Lucy Siegle

www.fashionrevolution.org

De ecologische dimensie
Momenteel gebruiken we erg grote hoeveelheden water, energie en land voor de productie van kleding. De vezels voor onze kleren laten groeien, het verwerken, verven en behandelen ervan vereist een cocktail van chemicalieën. De katoenproductie gebruikt 22,5% van de insecticiden op de wereld en 10% van de pesticiden.
Vorig jaar kochten we allemaal samen 73 miljoen ton textiel, en slechts 20% werd gerecycleerd. De rest hiervan gaat naar landfills in het VK, waar ze de bodem en lucht verder vervuilen.

"Waste isn't waste until we. waste it" WILL.I.AM

De gezondheids-dimensie
Ik ben erg bezig met gezondheid en wat ik eet en welke verzorgingsproducten ik gebruik... Maar, ik heb eigenlijk nog nooit stilgestaan bij de invloed van de kleding die je draagt! Onze huid is ons grootste orgaan, en wij nemen vele zaken op via onze huid. Om onze kledingsvezels te produceren worden echter veel insecticiden/pesticiden gebruikt, en nadien wordt onze kleding nog bewerkt met allerhande bleekmiddelen/kleurstoffen. Deze worden opgenomen door onze huid! In erg kleine hoeveelheden weliswaar, maar wel gedurende ons gehele leven.

Tijd om hier overal even meer bij stil te staan... Onze kleren zeggen veel over ons, maar wij weten niet altijd zo veel over onze kleren. Tijd voor een FASHION REVOLUTION!

Hoe kunnen we dit doen?

1. Wees nieuwsgierig
Kijk naar je kleren met een verschillende blik. Stel je niet enkel de vraag "zie ik er goed uit met dit stuk?" maar ook "wie heeft dit stuk gemaakt?!"
Je kan starten door gewoonweg je kledingstuk eens binnenstebuiten te keren en te kijken naar de stiksels. Dit zijn de sporen van de mensen die eraan gewerkt hebben.  Kijk daarnaast ook eens naar het label, dit zal je vertellen in welk land jouw kledingstuk gemaakt werd, en welke materialen ervoor gebruikt werden.
Het label zal je helaas wel niet kunnen vertellen waar het katoen geoogst werd, waar de vezel tot een garen gesponnen is, waar het garen tot een weefsel geweven is en waar het geverfd en bedrukt is. Ook weet je niet welke personen betrokken waren en welke chemicalieën gebruikt werden.

#WhoMadeMyClothes?!

Er loopt ook een actie momenteel waar je een foto kan trekken van je kleding terwijl je hem binnenstebuiten draagt. De actie noemt "Who Made My Clothes?". Neem een foto, post hem op de sociale media en zet de hashtag #Whomademyclothes erbij. Tag ook het merk van je broek, om het bedrijf aan te moedigen je vraag te beantwoorden.
Sommige bedrijfen zullen niet antwoorden. Sommigen zullen je verwijzen naar hun beleid. Enkelen zullen hun kennis over hun textielarbeiders delen.


2. Verzamel informatie
Kennis is macht. Er zijn tal van organisaties die focussen op specifieke problemen zoals eerlijke lonen, giftige chemicaliën en kinderarbeid (zie lijst onderaan). Zoek uit wat zij precies doen! En voor je iets koopt , informeer jezelf. Je zal veel info vinden, of net weinig...
Als je onzeker bent over het product, denk na over de alternatieven... kan je hetzelfde stuk tweedehands vinden? Is er een ethisch en duurzaam alternatief? Als we een beetje meer denken voor we kopen, kunnen we de wereld snel veranderen!

Natuurlijk heb je niet altijd de tijd om heel dit opzoekingswerk te gaan doen voor je iets koopt. Maar hiervoor heb je apps zoals Good Guide, Ethical Barcode en Buycott. Zij laten toe om de barcode van een product te scannen en vertellen je de sociale/ecologische impact van het product dat je koopt.

3. Ben jij een doener?
Hoe vaak kopen we iets omdat het zo goedkoop was dat 'we het niet konden laten liggen'. Maar zulke koopjes kunnen onmogelijk goed zijn.
Buy Less. Een gemiddeld persoon draagt 30% van zijn kleren niet.
Buy Better. Het komt uiteindelijk beter uit om een duurdere trui te kopen die je 100 keer kan dragen dan drie goedkope versies die je maar 10 keer zal kunnen dragen.
Koop in de tweedehands- of kringloopwinkel. Aan het tempo waarin we nu consumeren, ligt in de tweedehandswinkels gewoon de collectie van vorig jaar.
Swap. Als je je kleren beu bent, dan kan je ze wisselen met vrienden. Ga naar een swhishing event, organiseer er zelf eentje of swap gewoon online.

Vluchtelingenproblematiek: Gastvrije boodschappen

De politie van Zeebrugge markeert vluchtelingen met inkt. De West-Vlaamse gouverneur vraagt om geen eten uit te delen. In Denemarken moeten ze kostbare bezittingen afgeven. Pegida en Vlaams Belang zijn actiever dan ooit. 

In de media is er een negatieve en intolerante trend zichtbaar ten opzichte van de vluchtelingen: ze worden benoemd met profiteurs, criminelen en terroristen. Ze zijn een 'bedreiging voor ons werk en onze sociale zekerheid'. Het Europees beleid is niet goed bezig, zelfs een tegenaanval van Guy Verhofstadt kan niemand wakkerschudden. 

Ik denk dat we deze haatboodschappen moeten ombuigen. Er is een verschil tussen vrije meningsuiting en racisme. Daarbij zijn zulke veralgemeningen en zwart-wit-boodschappen mede verantwoordelijk voor uitbarstingen van geweld tegen onze medemensen. Dit afschrikbeleid is niet doeltreffend. 

Vluchtelingenkamp Duinkerke

"In Duinkerke ligt een vluchtelingenkamp..."

Zoveel wist ik inderdaad: van het nieuws, van horen zeggen,...

"We gaan zaterdag spullen gaan uitdelen in het vluchtelingenkamp."

Leuk, dacht ik, daar draag ik graag mijn steentje aan bij.

WAW. Wat een schok wanneer ik dan uiteindelijk toekom op die bewuste plek. Dit is geen vluchtelingenkamp, dit is gewoon mensonwaardig. En dat op een dik uur rijden van bij mijn warme thuis. 

Ik leer veel bij die dag. Over de situatie van de vluchtelingen in Europa, over het vluchtelingenkamp in Calais en Duinkerke, over verschillende nationaliteiten en talen,... maar vooral over de erg moeilijke situatie waarin deze mensen verkeren. 

Oh, ik zou ze zo graag gewoon allemaal meenemen naar Gent!

Chemie in ons voedsel

Zoals je op deze blog al kan lezen, probeer ik mijn best te doen om minder afval te produceren. Dat lukt niet altijd even goed, maar stap voor stap gaan we vooruit. Vandaag heb ik mij verdiept in een onderwerp om mensen nog meer te motiveren om af te stappen van al dat verpakkingsmateriaal: namelijk de invloed van deze zaken op je gezondheid!
"Huh? Dat heeft toch geen enkele invloed?" hoor ik jullie denken. Hieronder kan je lezen waarom wel!

Al het verwerkt voedsel dat we consumeren, is namelijk verpakt. Een pakske hier, een pakske daar. Probeer eens een week de verpakkingen van je maaltijden opzij te zetten, op het einde van de week ga je je afvragen of je niet meer afval hebt gemaakt dan dat je voedsel hebt opgegeten! Het is echt ongelofelijk hoe rap zich dit opstapelt.

Daarbij zijn we zo gewoon aan het feit om voedsel uit een "onnatuurlijk iets" te halen en direct in onze mond te steken, dat we nooit stilstaan bij het feit of die stoffen van de verpakking niet in ons voedsel terechtkomen. De lijst van chemische stoffen die gebruikt worden om ons voedsel mee te verpakken is indrukwekkend: ftalaten in plastics, benzofenonen in inkt en plastic coatings, BPA in plastics en in blikken,...

Deze stoffen worden erg veel gebruikt en zitten in allerlei soorten verpakkingen. Het gebruik van enkele worden wel gecontroleerd en beperkt door de Europese Unie, maar dit geldt niet voor allemaal en daarbij worden vele zaken ook geproduceerd in landen waar deze regels niet gelden. Recent onderzoek wees uit dat stoffen uit verpakkingen ons voedsel binnendringen. Afhankelijk van de soort verpakking, de zuurtegraad van het voedsel, de tijd dat het voedsel in de verpakking zit en de omgevingstemperatuur, treedt migratie van chemische deeltjes op.

Via GoldenRecordrevisited

GROENE TIPS - groene zoekmachine

Een zoekmachine is een erg handig hulpmiddel bij het internetten. Iedereen gebruikt het: om een term op te zoeken die je niet kent, maar ook gewoon om snel naar je mailbox te surfen. Er bestaan een groot aantal zoekmachines, de bekendste is Google. Daarnaast heb je ook Bing, Baidu, of Yahoo bijvoorbeeld.
Het bedrijf van een zoekmachine haalt zijn inkomsten uit advertenties en gesponsorde links. Deze kunnen erg veel opbrengen.

RECEPT - Portobello Burger

EVA is een vegetarische organisatie, opgericht in 2000. De organisatie is vooral bekend geworden sinds de campagne van Donderdag Veggiedag, wat ondertussen een vaste term geworden is in Vlaanderen.
Zelf kende ik de organisatie al eerder, maar ik dacht dat zij vooral rond het ethische aspect van het vegetarisch eten werkten. Vandaag heb ik ontdekt dat zij daarnaast het gezondheids- en milieu-aspect ook erg hoog in het vaandel dragen! :)

Ik ben namelijk naar een veganistische kookworkshop gegaan in het bureau van EVA in Gent (ik ben normaalgezien enkel vegetarisch, maar het kon maar leerrijk zijn). En, het was érg gezellig!
We maakten Portobello-vegetarische burgers met groentenfrietjes! Portobello's zijn grote donkerbruine champignons die de volledig rijpe vorm zijn van de vaak gebruikte witte champignon. De naam portobello begon gebruikt te worden in de jaren '80 als een marketing truc om de niet zo glamoureuze paddestoel beter te doen verkopen. Deze champignons zijn niet erg bekend als groente en dus daarom ook niet overal te vinden, maar het is wel degelijk een lokaal product. Volgens de medewerkers van EVA zijn ze in België en Nederland ook het hele jaar door in seizoen.

groentenfrietjes (via EVA)

Benodigdheden voor 4 personen:

* 4 portobello champignons

* 4 broodjes

* 1 kg wortel- en knolgroenten (wortel, pastinaak, knolselder, zoete aardappel, rode biet,...)

* Salade, tomaat, ui

* Marinade voor de portobello: olijfolie, balsamicoazijn, look, sjalot, peper, zout, peterselie, tijm, basilicum, rozemarijn. 

* Vegan tartaarsaus: 1 dl sojamelk, 1 el appelazijn, 1 tl mosterd, 2 dl zonnebloemolie, 3 augurken, bosje peterselie, 1 sjalot, 1 el bieslook, 2 el balsamicoazijn, zout en peper

Werkwijze

1. Schil de wortel en knolgroenten en snijd ze in dikke frieten van gelijke grootte. Meng ze met wat olie en kruid met peper en zout. Leg ze op een ingevette bakplaat en bak ze in 20-30 min goudbruin in een voorverwarmde oven van 200°C. 

2. Wrijf daarna de portobello's schoon en snij het steeltje voor een stuk af tot de portobello stabiel staat. 

3. Maak de marinade door een scheutje olie te mengen met de overige ingrediënten. Maak deze marinade naar eigen smaak. Giet de marinade over de portobello's. Laat deze 30 minuutjes marineren op kampertemperatuur. Daarna kan je de portobello's bakken aan beide kanten. 

Gemarineerde portobello-champignons (via cookingsimply)

4. Snij ondertussen de tomaat in schijfjes en de ui in ringen. Was en reinig de sla. Je kan eventueel de ui wat aanbakken als je dit liever hebt.

5. Maak een mayonaise: meng de sojamelk met de appelazijn en mosterd in een hoge beker. Giet er al mixend een fijne straal zonnebloemolie bij tot je de dikte van mayonaise bekomt.

6. Snijd de augurken in kleine stukjes. Hak de gewassen peterselie fijn. Snipper de sjalot fijn. Meng alle ingrediënten onder de mayonaise en breng op smaak met balsamicoazijn, peper en zout.

7. Snij de broodjes open, beleg ze met tartaarsaus, sla, de gebakken portobello, een schijfje tomaat en enkele ringetjes ajuin. 

8. Serveer de portobelloburgers met de groenenfrietjes en de tartaarsaus.

Portobello-burger

Mmmm... Eet smakelijk! 

Ik hoop dat jullie deze burger net zo lekker vinden als ik. 

En misschien kan je ook eens informeren voor een kookworkshop bij EVA? Het was alleszins een erg gezellige avond, daarbij was het ook leuk om gelijkgestemden tegen te komen: ik ben trouwens een paar vegetarische receptjes rijker, die ik dringend moet uitproberen! 

Helaas vergeet ik zo vaak om foto's te nemen van mijn brouwsels hé... daar moet ik dringend iets aan veranderen!

Hoe kan ik Nepal steunen?

Jullie konden wel al raden wat mijn volgende blogpost ging worden. In de naweeën van de aardbeving in Nepal op 25 april ben ik nog met niets anders bezig geweest. Ik vind het echt verschrikkelijk om te bedenken hoe mensen (waaronder ook veel toeristen veronderstel ik) nu buiten moeten leven, schrik hebben voor komende aardbevingen, en niet weten of ze de komende dagen nog ergens water en eten gaan kunnen krijgen of kopen.
Ook in de media krijgt Nepal (momenteel nog) erg veel aandacht, en daar ben ik blij om.
Er zijn heel wat mensen die geïnteresseerd zijn in Nepal en die graag hun steentje bij zouden dragen aan de hulpverlening. Nu komt iedereen wel met dezelfde vraag: hoe helpen we het best?

Dat is een belangrijke vraag, want waar er geld is zijn er ook mensen die van dit geld profiteren. Nepal is ook een land met een erg corrupte regering, dus men moet oppassen.
Daarbij zijn er ook veel acties van mensen of groeperingen die wel willen helpen, maar die uiteindelijk vooral veel geld verspillen aan hun verplaatsing naar de hulpregio, en aan de organisatie van hun groep.

De kinderen van het weeshuis waar ik een zomer lang verbleven heb. Ze zijn ongedeerd, maar er is erg veel schade aan hun huis dus ze moeten voorlopig in het open veld kamperen

PROJECT: Globalbility

Oorlog. Armoede. Mensenrechtenschendingen.

Milieucrisis. Economische crisis.

Een wereldwijde politieke crisis?

Hoe kunnen we een betere wereld creëren?

Hoe kunnen we onze culturele barrières overstijgen?

Wat zijn de belangrijkste vragen van onze tijd?

Wat vind je het belangrijkste in het leven?

Hoe reis je ecologischer? (deel 3)

CO2-compensatie

Wat is het?

Allereerst, voorkomen is natuurlijk altijd beter dan genezen. Dus probeer in eerste instantie je CO2 uitstoot te verminderen.
Maar soms kan het helaas niet anders, en moet je om bepaalde redenen toch de auto of het vliegtuig nemen. Op die momenten kan je gebruik maken van CO2 compensatie. Dit is het compenseren van je eigen uitstoot door die ergens anders te verminderen. Door het planten van bomen bijvoorbeeld.

Daag jezelf uit met Dagen Zonder Vlees!

What's in your shampoo?

Inderdaad, een goede vraag, die de laatste tijd enkele keren in de media verschenen is. Ik vroeg me al af waarom men hier niet vaker mee bezig is. Zelf moet ik daar niet over nadenken (en ik raad het shampoovrije leven dan ook zeker aan), maar voor de shampoo-kopers onder ons kan dit wel een interessant onderwerp zijn.

Ook voor mij is het onmogelijk om de achterkant van een fles shampoo te ontcijferen en mijn weg door de chemische soep te vinden. Op internet zijn er daarbij zovele verschillende en foutieve berichten te vinden, dat je de bomen door het bos niet meer kan zien. Phtalaten en sulfaten, formaldehyde, sodium chloride, het klinkt allemaal erg angstaanjagend.

Het plastiek zakken - PROJECT

Ik verblijf momenteel in Görukle (Turkije) voor een stageproject in het universitair ziekenhuis van Bursa. Het is echt schitterend om nog eens een andere cultuur en een andere manier van leven te leren kennen. De taal is wel zeer moeilijk aan te leren, maar ik ga beetje bij beetje vooruit.

Er is wel iets wat ik verschrikkelijk vervelend vind hier in Turkijë. Al dat afval! Het ligt overal, langs de straatkant, in de parken, in de rivieren,... brrrr. En de bevolking besteedt ook écht geen aandacht aan hoeveel plastiek en andere zaken ze maar eenmalig gebruiken. Dan is er in België toch al een béétje meer aandacht hiervoor.

Het zijn vooral verpakkingen en plastieken zakjes die weggesmeten worden. Daarom heb ik een nieuw project gepland: ik ga proberen om de Turken van Bursa te leren om minder plastiek zakken te gebruiken in de winkel!!!  Ik neem ook altijd onze rugzak mee als we inkopen gaan doen in de Turkse supermarkt, en als we dan toch een zakje krijgen (meestal omdat de kassier ons niet verstond) hergebruiken we die zoveel als mogelijk. Ook het fruit en de groenten hoeven toch niet in allemaal verschillende zakjes? Uiteindelijk is het allemaal een kwestie van gewoonte.
Dus misschien kunnen we zo het goede voorbeeld geven, en gaan de andere mensen volgen?!

Plastik torbası değil!!
START! :)

Hoe reis je ecologischer (deel 2)

Hoewel ik zeg mijn best doe om duurzamer te leven en mijn ecologische voetafdruk te verkleinen, moet ik helaas bekennen: ik ben een grote liefhebber van reizen. Ik hou ervan om nieuwe landen en culturen te verkennen, en ga dan ook op reis vanaf ik een vakantie vrij heb. Aangezien deze gewoonte indruist tegen al mijn pogingen om minder vervuilend te leven, probeer ik onderweg toch al het mogelijke te doen om mijn stempel op de aarde zo veel mogelijk te verkleinen. Daarom deze reeks over duurzamer reizen. 

In dit deel hebben we het over de verschillende transportmiddelen.

DIY: Wasmiddel maken

Sinds september ben ik ingetrokken in een klein appartementje in hartje Gent. :)
Nu ik over alles in het huishouden zelf beslis, heb ik al enkele toffe en duurzame ideeën die ik altijd al wou verwezenlijken kunnen uitvoeren. Ik doe nu de was op een veel ecologischere manier dan voorheen. Namelijk: met zelfgemaakt wasmiddel!

Via Tiny Houses

Ik deed al langer de was met de zogenaamde 'wasnoten', maar eigenlijk worden deze toch wel van heel ver (Nepal-Indië) geïmporteerd en zijn ze daardoor toch niet zo erg ecologisch. Daarbij vond ik dat mijn witte was er toch wel wat grauwer begon uit te zien. Daarom ben ik online beginnen zoeken naar een alternatief:

De zoektocht leverde tal van manieren om je wasmiddel zelf te maken, sommigen waren erg ingewikkeld om te maken of moest je erg lang laten trekken, voor andere had je planten nodig die niet in België groeien. Uiteindelijk heb ik een recept gevonden op basis van zeep en soda. Dit is natuurlijk nog altijd niet volledig natuurlijk, want het zijn beide bewerkte producten, maar voor een stadsmuis als ik is het moeilijk om zelf planten te kweken of dergelijke. Daarbij komt dat een product met twee ingrediënten sowieso beter is als een product met een lange lijst onbekende stoffen zoals het wasmiddel dat je in de supermarkt vindt. 

Het recept is erg eenvoudig, en je hebt een goed resultaat (persoonlijk getest). Daarbij bespaar je ook wel wat eurotjes uit je portemonnee. Een aanrader dus!

Wat heb je nodig?

• 80 gram zeep
• 40 gram sodakristallen
• 5 liter water
• hervulbare flessen met wijde openingen
• eventueel etherische olie voor een geurtje

Je kan Sunlight zeep gebruiken, deze bevat echter dierlijke vetten. 
Marseille-zeep is wel een plantaardige zeep, maar bevat palmolie - de olie die een rol heeft in de ontbossingen van het regenwoud. (Ja, het is ingewikkeld).
Dit laatste geldt helaas voor bijna alle plantaardige zepen. Een van de enige zepen die geen palmolie noch dierlijke olie bevat is Aleppozeep (op basis van olijfolie). 

Zelf heb ik de eerste keer gewone sunlight zeep uit de supermarkt gebruikt, en de tweede keer aleppozeep. Beide hadden even goede resultaten, de aleppozeep is wel iets duurder.

Een klein raspje is genoeg ;)

Zo maak je het!

1. Rasp de zeep


2. Verwarm het water en laat er de geraspte zeepvlokken in oplossen. Roer tot alles opgelost is.


3. Voeg de soda toe terwijl alles nog even doorkookt.
4. Laat even afkoelen en giet alles in de fles.

Mmm en heel het appartement
ruikt lekker!!

5. Laat verder afkoelen en draai de dop erop
Ziezo!

Tip: als wasverzachter kan je azijn gebruiken in plaats van die even onmilieuvriendelijke wasverzachters. De azijngeur vervliegt en je kleren ruiken gewoon proper. Daarbij vind ik persoonlijk dat wasverzachters uit de winkel echt niet aangenaam ruiken, aangezien je weet dat de geur slechts een chemische verbinding is en niet het bewijs dat je kleren proper zijn. 

Kassakassa?

Dit zelfgemaakt wasmiddel kost ongeveer 3 euro voor 5 liter.
Ter vergelijking: 2,5 liter traditioneel wasmiddelkost bij Colruyt ongeveer 10 euro.
Zo zie je maar dat ecologisch leven ook geldbesparend is!

Waarom wassen wij niet meer met gewone zeep zoals vroeger?

Ik heb dit al eens besproken in mijn blog rond zelfgemaakte shampoo, maar ik vond dat de uitleg hier ook wel nog eens mocht bijstaan. :) Rond het midden van vorige eeuw werd de gewone zeep stilletjesaan verdrongen door andere detergenten, omdat zeep niet goed werkt in het basisch ('hard') water van verstedelijkte gebieden. De zeep 'sloeg neer', wat wil zeggen dat er zeepresten achterbleven op het wasgoed. Wasmiddel en andere detergenten bevatten tegenwoordig daarom 'oppervlakte-actieve' stoffen, die het harde water breken en meteen hun waskracht in de strijd kunnen gooien.
Om toch te kunnen wassen met ouderwetse zeep voeg je dus aan je zelfgemaakte wasmiddel nog wat soda toe. (behalve indien je in je huis een waterverzachter-installatie hebt geïnstalleerd - lucky you!)

WAS-weetjes

• Echte wol moet je niet vaak wassen. Gewoon een dag of een nacht in de buitenlucht laten hangen en je trui kan er weer tegen.
• De meeste was kan je perfect wassen op 40 of zelfs 30 graden. Als je echt een kookwas wil doen, is 60 graden voldoende.
• Voor wie azijnofobie heeft: enkele druppeltjes etherische olie in het spoelbakje (bv citrus of lavendel) doet wonderen
• Rook krijg je uit je kleren door ze een nachtje in de koude buitenlucht te laten hangen
• Na enig opzoekwerk heb ik geprobeerd de energiezuinigheid van handwas ten opzichte van een wasmachine uit te rekenen. De conclusie is dat als je water elektrisch verwarmd wordt, je zuiniger wast met de wasmachine. Als je water echter met gas verwarmd wordt, was je zuiniger af met een handwas. Een zonneboiler is logischerwijs de meest ecologische optie.

Hoe word je een ecologische kuismens

Kuisen. Een bezigheid die niet voor iedereen weggelegd is. De enen kunnen hun huis niet verlaten zonder dat alles spic en span is. Anderen kuisen zo weinig mogelijk en voornamelijk vlak voor er bezoek komt (guilty!). Hoe het ook zij, het kuisgedrag kan altijd wat ecologischer worden.

Tegenwoordig kan je voor elk type vuiltje wel tien verschillende producten vinden in de supermarkt, met mooie slogans om ons zo snel mogelijk te doen vergeten dat we al een gelijkaardig product in onze kast hadden staan.
Aangezien ik net verhuisd ben naar een appartementje, had ik bij mijn eerste kuisbevlieging nog niet veel producten in huis. Gelukkig was het zondag, want dat heeft me doen nadenken over creatievere oplossingen dan een fietsrit naar de supermarkt. Doordat ik vroeger al af en toe geëxperimenteerd had met ecologische kuisproducten, had ik eigenlijk alles wat ik nodig had in huis.

Steun onze landbouwers

 Door de Russische boycot van onder meer Europees groente en fuit, verwacht men dat de boeren in Europa het lastiger zullen hebben hun producten aan de man te brengen. In België is daarom de ludieke #ShareAPear gestart op sociale media. Men wil op die manier het probleem onder de aandacht brengen en oproepen om Belgische peren te kopen.

De perenverkoop in België is sindsdien verdubbeld. Belgen reageren namelijk massal op de oproep om meer eigen fruit te eten. De 'Peerfies' - selfies terwijl je een peer eet - zijn erg populair op Facebook en Twitter. 

Maar eigenlijk is het altijd een goed idee om boeren uit je regio te steunen. Zowel voor ecologische als economische motieven. Doe een beroep op een voedselteam of doe je boodschappen bij een hoevewinkel. En als je in de supermarkt bent, kies je voor fruit en groente van het seizoen.
Want wij zijn toffe peren! :)

Via Regiofair

Wat je leert van in het buitenland wonen

Nu ik voor de eerste keer voor een tijdje in het buitenland gewoond heb, kijk ik terug en besef ik dat dit idee een zeer goede stap was.
Want wanneer je zo verhuist, wanneer je je leven zò ongelofelijk hard op zijn kop draait, leer je ontzettend veel bij. Je wordt geconfronteerd met nieuwe uitdagingen, je leert delen van jezelf kennen waarvan je nooit wist dat ze bestonden, je leert anders denken en verruimt je horizon. Je voelt ook heimwee... en je beseft wat een geluk je hebt met je familie en vrienden thuis.

Vanaf het moment dat je beslist om je naar het buitenland te verplaatsen, verandert je leven in een mengeling van gebeurtenissen. Je moet leren improviseren en omgaan met het onverwachte. Al je zintuigen staan op scherp, en het woord 'routine' wordt voor even uit je woordenboek geschrapt. Nieuwe plaatsen, nieuwe gewoontes, nieuwe mensen. In het begin geeft het je angst, maar daarna... wordt het verslavend! :)

Wonen in het buitenland doet je beseffen dat 'normaal' enkel betekent wat sociaal of cultureel aanvaard is. Wanneer je een duik neemt in een andere cultuur en een andere samenleving, valt je begrip van normaliteit snel uit elkaar. Je leert dat er andere manieren zijn om iets te doen, en na een tijdje neem je zelfs een gewoonte over waarvan je nooit dacht dat je die zou goedkeuren. Je leert jezelf ook beter kennen, want je ontdekt de waarden waar je echt in gelooft, en de waarden die slechts een cultureel erfgoed zijn van de samenleving waarin je bent opgegroeid.

Je leert ook nog een belangrijke eigenschap: om hulp vragen. In een nieuwe omgeving zijn er altijd momenten van nood, maar je leert al snel dat het vragen om hulp niet alleen onvermijdelijk, maar ook een gezonde gewoonte is.
In het buitenland vertoeven betekent meestal ook een nieuwe taal leren. Niet altijd gemakkelijk, maar het geeft zo ongelofelijk veel voldoening als je eindelijk met de lokale mensen mee kunt babbelen en ze voor jou geen extra moeite moeten doen. Voor je het weet heb je de basis van de nieuwe taal onder de knie, en daarbij komt ook een heel nieuwe manier van nadenken. Soms gebruik je per ongeluk een woord uit een andere taal. Andere keren kan je alleen maar denken aan dat perfecte woord om iets te beschrijven - maar helaas niet in de juiste taal. Het verruimt je geest.

Nadat je deze lange reis gemaakt hebt, voel je je heropgeladen, en je vliegt er weer volledig in. Maar plots: een lied, een geur of een lekkere maaltijd. De kleinste kleinigheid kan je overweldigen met heimwee. Je mist dingen waarvan je nooit dacht dat je zou missen, en je zou alles doen om terug naar die plek zo ver weg te gaan. Of om dat gevoel met iemand die je begrijpt te kunnen delen. Hoewel  je diep vanbinnen weet dat je geen plek mist, maar meer een vreemde combinatie van de juiste plaats, het juiste moment, en de juiste mensen. Je wilt opnieuw op avontuur! :)

Shampoo-free : update

De blogjes over mijn shampoo-free project zijn de drukbezochtste op deze site (niet om te stoefen hoor), en aangezien ik de laatste tijd ook heel wat vragen over dit onderwerp kreeg via andere kanalen, dacht ik dat het tijd was voor nog een update. Joepie!

Met de lange haren :)

Doe de was met WASNOTEN!

Zoals jullie kunnen merken op deze blog, heb ik mijn hart verloren in NEPAL. Ik vind Nepal echt een prachtig land, en de streek heeft door zijn lange isolatie met de rest van de wereld met zijn hoge gebergtes toch wel iets unieks.
Na twee keer een zomer in Kathmandu verbleven te hebben, probeer ik nu vanuit België ook mijn steentje bij te dragen. Via de organisatie van mijn vriendin Emily: Babu Belgium, of via andere goede en duurzame projecten zoals bijvoorbeeld de vzw Chautaara.

Om deze reden ben ik dan ook heel erg fan van de zogenaamde 'wasnoten' of 'zeepnoten'. Deze zijn afkomstig uit India en Nepal en zijn ook een handig alternatief voor een natuurlijke was.
Als deze noten in contact komen met water, komt er saponine vrij. Deze stof heeft een reinigende en antibacteriële werking. Heel vreemd, ik weet het. Een plant waaraan noten groeien die zeep produceren! Maar het werkt! De lokale bevolking in Nepal kent de schoonmaakkracht van deze schillen al jaren en gebruikt ze ook voor het wassen van hun kleding.

Brandnetels

Brandnetel. Vele mensen denken bij het horen van dit woord aan de jeuk die deze plant geeft.
Maar toch is er veel meer te weten te komen over de brandnetel!

Via http://whisperingearth.co.uk